Gezichten van de Harlem Renaissance

Edward Kennedy “Duke” Ellington

1899-1974 / Componist, musicus, bandleider

Na in de jaren twintig naam gemaakt te hebben als jazzmuzikant in zijn geboortestad Washington, D.C., trok Edward “Duke” Kennedy Ellington naar de grote wereld – New York City. Na een moeizame start kreeg hij een optreden in de Kentucky Club op Broadway. Daar speelde hij de volgende vier jaar met zijn orkest.

In 1927 kreeg Ellington’s orkest een baan als huisband in de rassensegregerende Cotton Club. Ellington verwelkomde muzikanten met een aparte techniek in zijn orkest, en benadrukte hen in zijn composities.

Zijn “Concerto for Cootie” – genoemd ter ere van trompettist Charles “Cootie” Williams – was de eerste jazzcompositie in de vorm van een concerto (een driedelig muziekstuk voor één of meer solo-instrumenten en een orkest). Ellington stopte daar niet met het breken van muzikale conventies; hij vond ook zijn eigen harmonische taal uit.

Toen het land in oktober 1929 wegzakte in de Grote Depressie, hadden veel bandleiders moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Niet Ellington; hij floreerde. De jaren 1930 vonden hem gevangen in een muzikale en sociale wervelwind: Naast het toeren, het spelen van Broadway shows, het verschijnen in films zoals Symphony in Black: A Rhapsody of Negro Life, en het uitzenden op de radio, verbrak Duke Ellington een aantal lang bestaande raciale barrières door op te treden in theaters en hotels die ooit voor zwarten waren gesloten. Die baanbrekende stijl typeerde zijn levenslange carrière.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.