Operation of the market

Het overgrote deel van de handel in commodity’s vindt plaats in contracten voor toekomstige levering. Het doel van de handel in futures is zich te verzekeren tegen het risico van prijsveranderingen (hedging) of winst te maken door te speculeren op de prijsontwikkeling. Als een speculant denkt dat de prijzen zullen stijgen, koopt hij een futurescontract en verkoopt hij het wanneer hij dat wenst (bv. op een latere leveringsdatum). De speculant wint (als de prijzen zijn gestegen) of verliest (als zij zijn gedaald), waarbij het verschil is toe te schrijven aan de prijsverandering.

“Hedging” betekent het compenseren van verplichtingen op de markt in werkelijke valuta door futurescontracten. Een producent die een produkt tegen locoprijzen (de huidige prijzen) koopt, maar gewoonlijk pas drie maanden later doorverkoopt, kan zich tegen een prijsdaling verzekeren door termijnverkopen te doen: bij een prijsdaling verliest hij op zijn voorraden, maar kan hij tegen een lagere prijs inkopen; bij een prijsstijging wint hij op zijn voorraden, maar verliest hij op zijn termijnverkopen. Aangezien de prijsbewegingen op de feitelijke markt en de termijnmarkt nauw met elkaar verbonden zijn, zal het verlies (of de winst) bij feitelijke transacties normaliter worden gecompenseerd door een vergelijkbare winst (of verlies) op de termijnmarkt.

De werking van termijnmarkten vereist grondstoffen van uniforme kwaliteitsklassen, zodat transacties kunnen plaatsvinden zonder dat de koper de grondstoffen zelf hoeft te inspecteren. Dit verklaart waarom er geen termijnmarkt bestaat voor bijvoorbeeld tabak, waarvan de kwaliteit te sterk varieert. Ook is een gestadig, niet fluctuerend aanbod nodig; dit wordt technisch aangeduid als “lage elasticiteit van het aanbod”, hetgeen betekent dat de hoeveelheid van een goed die producenten aan de markt leveren niet sterk wordt beïnvloed door de prijs waartegen zij het goed kunnen verkopen. Indien het aanbod betrekkelijk snel zou kunnen worden aangepast aan veranderingen in de vraag, zou speculatie te moeilijk en te riskant worden, omdat uitzonderlijk hoge of lage prijzen, waarvan speculanten kunnen profiteren, worden geëlimineerd zodra het aanbod is aangepast. Monopolistische controle van vraag en aanbod is eveneens ongunstig voor de werking van een futures-markt, omdat de prijs in hoge mate onderworpen is aan de controle van de monopolist en derhalve waarschijnlijk niet voldoende zal schommelen om de speculant de gelegenheid te bieden winst te maken. Er is bijvoorbeeld geen markt voor diamanten, omdat er slechts één afzetcoöperatie is. In 1966 hield de Londense markt voor schellak op te functioneren nadat de Indiase regering de prijzen van de exporteurs aan de bron controleerde.

Vóór de Tweede Wereldoorlog was Londen het centrum van de internationale handel in primaire goederen, maar New York City is minstens even belangrijk geworden. Het is in deze twee steden dat de internationale prijzen van veel primaire producten worden bepaald. Hoewel New York vaak de grootste markt heeft, geven veel producenten de voorkeur aan de Londense markt vanwege de grote schommelingen in de lokale vraag in de Verenigde Staten die van invloed zijn op de marktprijzen in New York. In sommige gevallen hebben internationale grondstoffenovereenkomsten de betekenis van bepaalde grondstoffenmarkten verminderd.

Er zijn markten in zowel New York als Londen voor talrijke primaire goederen, waaronder katoen, koper, cacao, suiker, rubber, koffie, wol en woltoppen, tin, zilver, en tarwe. Thee, wol en bont worden in Londen geveild, maar voor vele andere goederen zijn de veilingen vervangen door particuliere verkopen. In Londen is de metaalmarkt veel meer een “spot”- of leveringsmarkt dan andere termijnmarkten. Veel landen hebben hun eigen markten: Australië voor wol, Sri Lanka en India voor thee, en Maleisië voor rubber en tin.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.