In deze context denken we er zelden over na wat het woord gelukkig eigenlijk betekent. Als u Engels als moedertaal hebt, dan gaat u er waarschijnlijk van uit dat u weet wat het betekent om gelukkig te zijn. Je gaat er waarschijnlijk ook van uit dat mensen over de hele wereld een vergelijkbaar idee hebben van wat het betekent om gelukkig te zijn (hoewel ze kunnen verschillen in wat hen gelukkig maakt). Ten slotte gelooft u waarschijnlijk dat het algemene concept van geluk al eeuwenlang hetzelfde is voor mensen (hoewel, nogmaals, de specifieke dingen die mensen een paar duizend jaar geleden misschien gelukkig hebben gemaakt, zijn niet hetzelfde als de dingen die mensen nu gelukkig maken).

Een fascinerend artikel van Shigehiro Oishi, Jesse Graham, Selin Kesebir en Iolanda Costa Galinha in het meinummer 2013 van Personality and Social Psychology Bulletin onderzoekt wat het betekent om gelukkig te zijn, zowel over culturen/talen als in de loop van de tijd binnen de Verenigde Staten.

Dit werk toont aan dat er grote verschillen zijn tussen culturen in wat de term geluk betekent. Er is ook een verschuiving geweest in de betekenis van geluk voor Amerikanen in de afgelopen 200 jaar.

Om de betekenis van de term gelukkig te onderzoeken, verzamelden de onderzoekers de term (of soms termen) voor geluk die worden gebruikt in 30 verschillende landen. Veel van deze landen vertegenwoordigden verschillende talen (Frans in Frankrijk, Chinees in China), maar er waren verschillende landen waar er een gemeenschappelijke taal was (Engels wordt gesproken in zowel Australië als de Verenigde Staten; Spaans wordt gesproken in Argentinië, Ecuador, en Spanje). Zij kregen deze termen van informanten die het beste woord (of de beste woorden) gaven om het concept van geluk te beschrijven. De onderzoekers gaven ook hun gevoel van het meest gezaghebbende woordenboek in dat land.

Onderzoeksassistenten onderzochten vervolgens aspecten van de betekenis van de woorden voor geluk in verschillende talen.

Een opvallende observatie is dat in 24 van de 30 landen, er een sterk element van geluk geassocieerd was met de betekenis van de term geluk. In het Engels dat in de Verenigde Staten wordt gebruikt, wordt de term in mindere mate gebruikt om geluk te betekenen (“That was a happy accident.”), maar over het algemeen verwijst geluk in de VS naar een individuele emotionele toestand. Andere landen hadden ook een component van de betekenis van geluk die verwees naar de positieve emotionele toestand.

Een andere interessante observatie uit deze analyse was dat hoe verder landen van de evenaar verwijderd zijn, hoe meer het geluksaspect naar voren komt. De auteurs speculeren dat in koudere klimaten de omgevingsomstandigheden een grotere rol spelen in succes en welzijn dan in mildere klimaten.

Twee andere analyses onderzochten veranderingen in het gebruik van de term gelukkig in het Engels in de afgelopen paar honderd jaar. Eén analyse toonde aan dat het gebruik van de woorden happy en geluk in State of the Union toespraken van Amerikaanse presidenten in de loop der jaren is afgenomen. Bovendien heeft er een verschuiving plaatsgevonden. Wanneer presidenten in de jaren 1800 over geluk spraken, hadden zij het over geluk en voorspoed. Tegen het midden en het einde van de 20e eeuw verwezen de presidenten, wanneer zij het over geluk hadden, echter naar de positieve emotie van tevredenheid.

Een tweede analyse keek hoe vaak in boeken in de Verenigde Staten werd gesproken over een gelukkige natie versus een gelukkig mens. Dat wil zeggen, als geluk een omstandigheid is die wordt geassocieerd met geluk en voorspoed, dan moeten we erover praten in verwijzing naar groepen als het land. Als geluk een interne emotionele toestand is, dan moeten we erover praten met betrekking tot mensen.

Om deze vraag te onderzoeken, zochten de onderzoekers naar de zinnen gelukkige natie en gelukkige persoon in de boeken in het Engels gepubliceerd in de Verenigde Staten in de Google digitale database tussen 1800 en 2008.

In 1800 had men het veel vaker over een gelukkige natie dan over een gelukkig persoon. Het aantal verwijzingen naar een gelukkig land nam in de loop van de jaren 1800 gestaag af, en tegen 1900 was het betrekkelijk zeldzaam. Vanaf ongeveer 1925 was er een opleving in het gebruik van de term gelukkig mens.

Er zijn twee interessante aspecten aan deze gegevensanalyses. Ten eerste is er in de VS een verschuiving opgetreden van de nadruk op geluk als een toestand die van buitenaf wordt veroorzaakt door geluk en voorspoed, naar een interne emotionele toestand die de persoon zelf in de hand heeft. Ten tweede is de opvatting dat geluk sterke elementen van externe krachten zoals geluk inhoudt, nog steeds gangbaar over de hele wereld, ook al is dat niet het geval in de Verenigde Staten.

Deze kwestie is belangrijk, omdat een groot deel van de wetenschappelijke wereld het Engels gebruikt als basis voor de beschrijving van belangrijke psychologische toestanden en processen. Als het Engels een beetje eigenzinnig is in de manier waarop het een van deze termen gebruikt, kan dat een diepgaande invloed hebben op wat de wetenschap meent te moeten bestuderen.

Finitief, zelfs als je geen wetenschapper bent, is het belangrijk om te beseffen dat er vele componenten zijn aan geluk. Als je je verdrietig voelt, dan kun je geneigd zijn je te richten op wat er mis is met je dat je ongelukkig maakt. Wanneer je je echter realiseert welke rol levenssituaties spelen bij geluk, helpt het je in te zien hoe het veranderen van je omgeving ook je kijk op het leven kan veranderen.

Volg me op Twitter.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.